Norske tekstar: Marita Liabø
-Olje? -Harpiks, mylord.
-Kor mange tønner? -500, mylord.
-Hent 500 til. -Ja, mylord.
-Eg liker at dei kallar meg "mylord". -Det går over.
Om vi får leve lenge nok.
Menn utan kuk ... Aldri om eg hadde kriga, hadde eg mista kuken. Kva slåst ein då for?
Gull.
Eg veit alt om soldatar. Kva trur du dei bruker gullet sitt på?
-Familien. -Ikkje når ein ikkje har kuk, nei.
Kanskje alt handlar om kuk, når alt kjem til alt.
Likevel har bror din valt å støtte dei kuklause.
Han vinn alltid fram blant dei audmykte.
No er eg redd det er vi som er i ferd med å bli audmykte.
-Kor mange bur her? -Ein million, cirka.
Dei er meir folk her enn i heile Nord, pressa saman på ei øy.
Det er lettare å få jobb i byen. Og bordella er langt betre der.
-Korfor reiser ho ikkje i lag med dei? -Eg veit ikkje. Ingen har sett henne.
-Dei er på veg til Drakegropa. -Og bror vår er i lag med dei?
Ja, dykkar nåde.
Går det gale, dreper du sølvhårhurpa. Deretter bror vår. Deretter bastardkongen.
Resten kan du drepe i kva rekkefølge du vil.
Kom, sir Gregor. Vi får gå og helse på gjestene.
-Korfor bygde dei det? -Drakane skjøner seg ikkje på eigedom.
Jord, buskap, barn ...
Dei kunne ikkje gå fritt rundt.
Det må ha vore trist på slutten: ein heil arena for eit par sjuke små dyr.
Men då Balerion den frykta levde, var det den farlegaste staden i verda.
Velkomne, mine herrar.
Vennene dykkar kom først.
Eg skal vise dykk alle til møtet.
Ei triveleg overrasking i ei utriveleg stund. Og no støttar eg fienden.
-Eg klandrar deg ikkje. -Cersei gjer det.
-Eg er glad du er i live. -Sug heller den magiske kuken hans etterpå.
Kva har de i kista?
Drit og dra.
-Eg trudde du var død. -Ikkje enno.
Det var nære på for deg.
Eg prøvde berre å beskytte henne.
-Det gjorde både du og eg. -Ho lever. Arya.
-Kor? -Vinterfall.
Kven passar på henne når du er her?
Er det nokon som må passast på, er det dei som kjem i vegen for henne.
Det blir ikkje eg.
Her går vi, heltane frå Svartbukta. Underleg stad å treffast igjen.
-Det er det, mylord. -Eg er ikkje lenger lord.
-Spar tittelen til Bronn av Svartbukta. -Dronninga gir deg snart tittelen tilbake.
Har du tenkt på kven du vil ha som dronning — kven du vil vere tru mot?
Hugs tilbodet: Same kva dei betaler, doblar eg lønna.
-Kva må vi doble lønna frå? -Eg greier meg. Eg kan passe på meg sjølv.
Når du bidrar til å arrangere dette møtet, passar du ikkje på deg sjølv.
Det er farlegare for deg.
Det er hovudet ditt Cersei betaler for. Takka vere meg får ho to svikarar på døra.
Ho kan kappe hovudet av dei så snart ho blir lei orda som kjem ut av opninga i det.
Om ikkje det er å passe på seg sjølv, så veit ikkje eg.
Det er godt å sjå deg igjen.
Takk det same.
Om nokon rører kista, drep eg deg først.
Pod, vi går og tar oss noko å drikke mens dei fine folka pratar.
Eg forlét denne dritbyen fordi eg ikkje hadde lyst til å døy her. Må eg døy her?
-Det er mogleg. -Og dette var altså din idé.
-Alle dårlege idear kjem frå ein Lannister. -Og ein Clegane er med på iverksettinga.
Hugsar du meg? Ja, det gjer du.
Du er faen meg blitt styggare enn meg. Kva er det dei har gjort med deg?
Det har ikkje noko å seie. Det endar ikkje med det, bror.
Du veit kven som skal ta knekken på deg. Det har du alltid visst.
-Kor er ho? -Ho kjem snart.
-Så ho kom ikkje hit i lag med dykk? -Nei.
-Vi har sete her ei god stund. -Orsak.
-Det vi har i vente, er ... -Theon!
Eg har søster di. Om ikkje du overgir deg her og no, tar eg livet av henne.
-Vi bør først diskutere større utfordringar. -Det seier du, som er ei ørlita utfordring?
-Vi har prata om dvergvitsar. -Hans var dårlege.
-Du forklarer vitsane, og øydelegg dei. -Vi har ikkje sånne som deg på Jernøyene.
Vi drep dykk ved fødselen. Vi forbarmar oss over foreldra.
-Du bør sette deg. -Korfor det?
Sett deg eller gå.
Vi er ei gruppe menneske som ikkje liker kvarandre.
Det siste opptrinnet beviser det.
Vi har lidd under kvarandre. Vi har mista folk vi er glade i.
Held vi fram slik, er dette møtet nyttelaust. Vi kan krige utan å sjå kvarandre inn i auga.
Skal vi bli samde om å vere usamde og leve saman i fred og harmoni?
Det handlar ikkje om å leve saman i fred og harmoni.
Berre om å leve.
Han som truar oss alle, kan ingen forhandle med.
Hæren hans lar ikkje lika ligge igjen.
Det bur visst ein million menneske her. Dei blir alle soldatar i dei dødes hær.
Då får dei eit betre liv.
Dette er alvor.
-Elles hadde eg ikkje komme. -Det er vel heller ein dårleg vits.
Om ikkje Jaime tar feil, ber du om våpenstillstand.
Det er alt.
Det er alt?
Eg må kalle hæren min tilbake mens du jagar udyr, det vil seie styrkar stillinga di.
Slik kan du angripe hovudstaden med fire gonger så mange soldatar.
Hovudstaden er trygg til vi har tatt oss av trugsmålet i Nord.
-Eg sver. -Ein tronranar sver ...
Inga samtale kan slette dei siste femti åra frå minnet.
Vi har noko du må sjå.
Vi kan nedkjempe dei gjennom å brenne dei ...
Og vi kan bruke drakeglas.
Vinn vi ikkje, blir dette skjebnen til alle menneske i verda.
Det er berre éin krig som tel no: den store krigen.
Og han er i gang.
Eg trudde ikkje på det før eg såg dei.
Eg såg alle saman.
-Kor mange? -100 000.
Kan dei svømme?
-Nei. -Bra.
Eg tar jernflåten med meg tilbake til Jernøyene.
Eg har sett verda. Du aner ikkje alt eg har sett. Og dette ...
Dette er det einaste eg har sett som skremmer vettet av meg.
Eg drar heim til øya mi. De bør dra heim til dykkar.
Når vinteren er over, er vi dei einaste som lever.
Han har god grunn til å bli redd.
Og han er feig som stikk. Kjem desse skapningane, mistar vi rika.
Då har vi lidd forgjeves. Det vi mistar, har vi mista forgjeves.
Dronningmakta inngår våpenstillstand.
Til dei døde er overvunne, er det dei som er fienden.
Til gjengjeld skal kongen utvide våpenstillstanden -
- ved å bli i Nord, der han høyrer heime. Han skal ikkje velje side.
Berre kongen i Nord?
Ikkje eg?
Det trengst ikkje. Du ville aldri gått med på det, og eg stoler uansett ikkje på deg.
Eg krev det berre av son til Ned Stark.
Eg veit at son til Ned Stark held ord.
Eg held ord. Eg prøver i alle fall å gjere det.
Derfor kan eg ikkje gi deg det du ber om.
Eg kan ikkje tene to dronningar.
Eg har svore truskap til dronning Daenerys av hus Targaryen.
Då er det ikkje meir å snakke om.
Dei døde kjem til Nord først. Kos dykk. Vi tar oss av det som er igjen av dykk.
-Sir Jaime ... -Takk for no. Vi sest på slagmarka.
-Vi såg det som hende. Skapningen. -Eg gler meg ikkje til å sjå fleire.
Eg er tru mot dronninga, du mot Sansa.
-Til helvete med truskap. -Til helvete med truskap?
Dette er viktigare enn hus og ære og eidar. Snakk med dronninga.
Kva skal eg seie?
Dette skulle eg ønske du ikkje hadde gjort.
Eg er takknemleg for at du sver truskap, men draken min døydde for dette.
Er dette forgjeves, døydde han forgjeves.
-Eg veit det. -Eg er glad du knelte for dronninga.
Eg hadde tilrådd det, hadde du spurt.
Men har du aldri vurdert å lære deg å lyge? Berre litt?
Eg sver ikkje ein eid eg ikkje kan halde.
Ja, nemn far min. Den same haldninga tok livet av han.
Men når nok menneske kjem med falske lovnader, blir dei verdilause.
Då finst det ingen svar, berre betre og betre fåfengde løgner.
Det er eit problem, ja. Eit meir prekært problem er at det går til helvete med oss.
Har du forslag til korleis vi kan snu situasjonen?
Eitt. Alle ventar her, mens eg går og snakkar med søster mi.
Eg reiste ikkje hit for at du skal døy.
Eg vil ikkje at Cersei skal drepe meg, eg heller. Då hadde eg blitt i cella mi.
-Eg må gjere det. -Ho drep deg.
Eg går og snakkar med søster mi aleine. Eller så drar vi heim — tilbake til start.
-Du snakka med henne? -Til henne. Ho heiv meg ut.
Ho meiner eg var dum som stolte på deg. Mange meiner det.
Eg skal inn til den mordlystigaste kvinna i verda. Ho har prøvd å drepe meg før.
Kven er det som er dum?
Vi får vel ta farvel — to dumme menn.
Eg skjøner jo at du valde henne. Du liker utanlandske frekke horer.
Ei utanlandsk hore du ikkje kan fange. Det må vere tungt.
Du fekk kjæledeggen hennar til å knele for henne, og no har dei same mål, -
- målet du har hatt heile livet: å knekke familien vår.
Eg hindrar at det skjer. Daenerys ønskte ikkje å komme med ord, men eld og blod.
Eg tilrådde det motsette. Eg har aldri ønskt å knekke familien.
-Du drap far vår. -Han dømde meg til døden. Eg var uskyldig.
Hat meg. Eg hatar meg sjølv for det, trass i alt han gjorde mot meg.
Stakkars liten. Var pappa slem mot deg?
Du må skjøne at då du avfyrte armbrøsten, blei vi sårbare.
Du lét gribbane komme og rive oss frå kvarandre.
Du drap kanskje ikkje Joffrey, men du drap Myrcella og Tommen ...
-Eg har aldri vore meir opprørt ... -Du skal teie!
Nei vel.
Du elskar familien din, og eg har øydelagt han.
Eg er og blir ein trussel. Så bli kvitt meg.
Hadde det ikkje vore for meg, hadde du hatt ei mor, ein far og to nydelege barn.
Eg har tenkt på å drepe deg, uendeleg mange gonger.
Så gjer det! Gi ordren!
Det gjer meg vondt at du mista barna. Eg var svært glad i dei. Det veit du godt.
Du veit det inst inne, om det enno er eit hjarte der.
Det har ikkje noko å seie.
Kva du føler, har ikkje noko å seie.
Eg gir blaffen i korfor du gjorde det du gjorde. Det kosta oss framtida vår.
Dersom vi ikkje har ei framtid, korfor er eg her?
-Ikkje for å hjelpe fiendane med å ta meg. -Nei, du håpa neppe det. Kva håp har du?
Du håpa at Jon Snø skulle underkaste seg dronninga di.
-Ikkje slik. -Korfor vil du at alle skal knele for henne?
-Fordi eg trur ho vil gjere verda betre. -Du sa ho øydela Kongshamn.
Ho kjenner seg sjølv, og fann ein rådgivar som skal hindre henne i å handle impulsivt.
Eg vil ikkje la vere å handle impulsivt eller gjere verda betre. Det er eg som er verda.
Vesenet de tok med dykk hit ... Eg veit ikkje kva det er ...
Då det kom mot meg, tenkte eg ikkje på verda.
Idet det opna munnen, forsvann verda inn i svelget.
Alt eg ville, var å halde desse tennene unna familien min. Kanskje Euron Greyjoy har rett.
-Ein bør segle vekk i lag med dei som tel. -Du er gravid.
-Ingen liker dette mindre enn eg. -Eg veit det.
Eg godtar det du gjorde, sjølv om det burde vore ugjort.
Denne staden betydde starten på slutten for familien min.
Zaldrizes buzdari iksos daor. Ein drake er ingen slave.
Dei var skremmande.
Makelause.
Dei fylte folk med undring og ærefrykt. Og vi stengde dei inne.
Her tærdest dei bort.
Dei blei små.
Vi blei små, vi òg. Vi var ikkje make- lause utan dei. Vi var som alle andre.
Du er ikkje som alle andre.
Og familien din er ikkje ved vegs ende. Du er enno her.
-Eg kan ikkje få barn. -Kven sa det?
Heksa som drap ektemannen min.
Har det ikkje slått deg at ho kanskje ikkje var til å stole på?
Du hadde rett. Hadde eg stolt på deg, hadde alt vore annleis.
Så kva gjer vi no?
Eg gløymer aldri det eg såg nord for muren. Drar eg dit, tar Cersei straks halve landet.
Det ser ut til at Tyrions vurdering var korrekt.
Det går til helvete med oss.
Styrkane mine trekker seg ikkje tilbake. Eg kallar dei heim.
Dei skal marsjere nordover, og kjempe ved sida av dykk.
Mørket vil ta oss alle.
Vi skal gå det i møte i lag.
Når den store krigen er over, vil de kanskje hugse at eg bidrog, -
- utan lovnadar eller forsikringar frå nokon av dykk.
Eg reknar ikkje med det.
Tilkall vasallane. Alle saman.
Det er ikkje lett for ramnar å fly i uvêr. Jon kan ha prøvd å nå deg tidlegare.
Han er seg sjølv lik. Han spør ikkje kva eg synest. Korfor gjere det no?
-Tenk at han overgav seg. -Det er hans skrift og underskrift.
Han har svore truskap til Daenerys Targaryen.
Eg har høyrt folk snakke.
-Drakedronninga er vakker. -Kva har det med saka å gjere?
Jon er ung og ugift. Daenerys er ung og ugift.
-Trur du han vil gifte seg med henne? -Saman blir dei vanskelege å overvinne.
Han blei gitt kongetittelen.
Han kan også miste han.
Det ville Arya aldri gått med på.
Ho set han høgare enn meg. Ho drep den som forråder familien.
Du er familie.
Ville Arya drepe si eiga søster?
Veit du kva ho er? Veit du kva dei ansiktslause er?
Av det eg har høyrt, dyrkar dei dødsguden. Eg stoler ikkje på dei religiøse.
Dei drep folk. Arya var ein av dei.
-Kva trur du ho er ute etter? -Ho er di søster.
Du kjenner henne langt betre enn eg kan bli i stand til.
Av og til, når eg prøver å forstå kva motiv folk har, gir eg meg sjølv ei oppgåve.
Eg går ut frå det verst tenkelege.
Kva er den verst tenkelege grunnen til at dei seier det dei seier, og gjer det dei gjer?
Og så spør eg: Kor godt forklarer det det dei seier, og det dei gjer?
Kva er det verst tenkelege ho er ute etter?
Ho kan ønske meg død.
Ho meiner eg svikta familien min.
Korfor kom ho til Vinterfall?
For å drepe meg, fordi eg gifta meg med fienden og forrådde familien.
Korfor spora ho opp brevet Cersei tvinga deg til å skrive?
Brevet beviser at eg er ein forrædar.
Det vil rettferdiggjere at ho valde å drepe meg.
Og etter at ho har drepe deg ...?
Kva blir ho då?
Lady av Vinterfall.
Om dothrakiane rir fort oppover Kongs- vegen, bruker dei maks fjorten dagar.
Dei usulka kan segle til Kvithamn, der alle møtest, og så rir vi til Vinterfall i lag.
Du bør fly til Vinterfall. Du har mange fiendar i Nord.
Tusenvis døydde i krig mot far din. Alt som skal til, er éin sint mann.
Han ser sølvhåret ditt, og eitt godt skot gjer han til helt: han som drap erobraren.
Det er opp til deg, dykkar nåde. Men skal vi vere allierte, -
- må folket i Nord sjå at vi er det i praksis.
Seglar vi til Kvithamn i lag, er det eit betre signal.
Eg er ikkje kommen for å erobre Nord. Eg skal berge Nord.
Vi seglar i lag.
Jon!
Kan eg få snakke med deg?
Det du gjorde i Kongshamn ... Det du sa ...
Du kunne ha loge. Til Cersei.
Om det at du knelte for Daenerys.
Du tok ein stor sjanse ved å fortelje sanninga.
Vi drog dit for å skape fred. Vi bør vere ærlege, skal vi kjempe saman.
Du har alltid visst kva som er rett.
Sjølv då vi var unge og dumme, visste du kva som var rett.
Kvart steg du tar ...
-Det er alltid det rette steget. -Det er det ikkje. Det ser kanskje slik ut.
Eg lovar: Det er ikkje sant.
-Eg har gjort mykje eg angrar på. -Ikkje samanlikna med meg.
Ikkje samanlikna med deg.
Eg ønskte alltid å gjere det rette.
Vere den rette typen menneske. Eg skjønte aldri kva det innebar.
Det verka alltid som om ...
Som om det var ei umogleg avgjerd eg var nøydd til å ta.
Stark eller Greyjoy.
Far min var meir far for deg enn far din nokon gong var. Og du forrådde han.
-Minnet hans. -Det gjorde eg.
Du mista han ikkje.
Han er ein del av deg.
-Slik han er ein del av meg. -Men det eg har gjort ...
Eg er ikkje den rette til å tilgi deg alt.
Men det eg kan tilgi, tilgir eg.
Du treng ikkje ta eit val.
Du er ein Greyjoy.
Og du er ein Stark.
Då eg var fange hos Ramsay, prøvde Yara å redde meg.
Ho er den einaste som prøvde å redde meg.
No treng ho meg.
Så korfor står du her og pratar?
Last på. Last på, karar. Heng i. Tidevatnet kjem.
Vi valde alle å følge Yara.
Vi forlét Jernøyene for Yara. Ho ville aldri ha forlate ein av oss.
-Eg lèt henne ikkje i stikken. -Søster di er død.
Om Euron ikkje har kutta strupen på henne enno, er ho død.
-Du forlét henne. -Det gjorde eg.
Eg stakk av frå onkelen min. Eg var feig.
Så korfor i helvete skal vi høyre på deg? Dei seier dei døde ikkje kan svømme.
Vi seglar austover, finn ei fin, roleg øy, drep alle mennene og tar konene.
Vi gjer ikkje lenger slikt. Det har Yara bestemt. Ho gav ein lovnad.
Eg skal finne henne.
Eg skal sette henne fri.
Stikk, vesle Theon. Det er det du er best til.
Bli liggande, elles drep eg deg.
Ikkje for meg.
-For Yara! -Yara!
Før søster mi til gildehallen.
Er du sikker på at du verkeleg vil gjere dette?
Det er ikkje noko eg vil. Det handlar om ære.
Kva seier æra?
Eg må forsvare familien mot dei som vil oss vondt. Eg må forsvare Nord.
Ja vel.
Bli ferdig med det.
Du er sikta for drap. Du er sikta for forræderi.
Korleis stiller du deg til skuldingane, -
- lord Baelish?
Ho stilte deg eit spørsmål.
Lady Sansa, beklagar, men no er eg litt forvirra ...
Kva skulding forvirrar? Ta den enklaste først.
Du drap tanta vår — Lysa Arryn. Du dytta henne ned månedøra. Nektar du for det?
-Eg ville beskytte deg. -Du ville ta makta.
Du planla å drepe Jon Arryn. Lysa skulle forgifte han med tårer frå Lys. Nektar du?
Kva enn tanta di fortalde deg, var ho ei som hadde vanskar.
-Ho såg fiendar overalt. -Lysa måtte skrive at Lannisterane drap han.
Konflikten mellom Starkane og Lannisterane var det du som skapte.
Du samansverja deg med Cersei og Joffrey for å forråde far vår — Ned Stark.
Han blei fengsla og avretta på grunn av falske skuldingar. Nektar du for det?
Ingen av dykk var der. Ingen kjenner sanninga.
Du heldt ein kniv mot strupen på han.
Du sa: "Eg åtvara deg; du kan ikkje stole på meg."
Du sa til mor vår at kniven tilhøyrde Tyrion Lannister.
Det var endå ei løgn.
Det var din kniv.
Eg har kjent deg sidan du var lita. Eg har beskytta deg.
-Du selde meg til Boltonane. -Kan vi prate i einerom, så kan eg forklare.
Av og til, når eg prøver å forstå kva motiv folk har, går eg ut frå det verst tenkelege.
Kva er den verst tenkelege grunnen til at du sette meg opp mot søster mi?
Det er det du gjer: set familiar og søstrer opp mot kvarandre.
Du gjorde det mot mor og tante Lysa. Du prøvde å gjere det mot oss.
Eg er ein etternølar, sant nok.
-Men eg lærer. -Eg fortener å få forsvare meg.
Eg er Dalens beskyttar. Eg krev at du eskorterer meg tilbake til Falkereiret.
Sansa, eg ber deg!
-Eg elska mor di heilt frå eg var liten. -Og du forrådde henne.
Eg elska deg.
-Meir enn nokon annan. -Og du forrådde meg.
Då du tok meg med heim, sa du at det ikkje finst rettferd. Vi må sjølv rydde opp.
Takk for alt eg har lært av deg, lord Baelish. Eg gløymer det aldri.
Sansa ...!
-Soldatane i Kongshamn drar om tre dagar. -Det tar to veker å skaffe utstyr og proviant.
Tre dagar. Styrkane som er igjen i Vester- landa, følger elva til Lord Harroways by.
-Sir Jaime. -Dykkar nåde.
Mine herrar, eg må få snakke med bror min.
-Kva er det du gjer? -Førebur reisa.
Reisa nordover?
Du har alltid vore den trege i familien.
Starkane og Targaryenane er fiendar av oss. Er du forrædar eller dum?
-Du svor at vi ... -Eg seier kva som helst for å berge huset.
Skal eg stole på han som drap far? Skal vi, i lag med avskum, slåst for drakedronninga?
Du såg det: Ein død mann ville drepe oss.
Eg såg han brenne. Om ikkje drakar, dothrakiar og usulka kan stanse dei ...
-Kva kan styrkane våre då stille opp med? -Det handlar ikkje om namn, men liv og død!
La Stark-guten og dronninga hans krige. Vi blir her.
Eg gav ein lovnad.
-Barnet vårt skal herske over Westeros. -Det blir aldri født, så lenge dei døde kjem.
Udyra er verkelege. Kvitvandrarane, drakane, dothrakiane ...
Alt det skumle vi høyrde om då vi var yngre ... Det finst.
La udyra drepe kvarandre. Mens dei slåst, tar vi det vi eig, tilbake.
-Og så ...? -Så herskar vi.
Når kampane i Nord er over, har nokon vunne, skjøner du.
Vinn dei døde, kjem dei sørover og drep oss.
Vinn dei levande, som vi svikta, drep dei oss.
-Targaryenane og Starkane kjem til å døy ... -Eg såg dei krige. Ingen kan slå drakane.
Kor mange drakar såg du? Kor er den tredje?
-For alt vi veit, vaktar han ein flåte. -Alle maktmiddel ho har, tok ho med seg hit.
-Noko må ha skjedd. Dei er sårbare. -Vi kan ikkje slå dothrakiane. Vi er for få.
Vi har noko som er meir verdt: Vi har Jernbanken.
Du burde ha høyrt betre etter då far snakka om verdien av gull.
Du ville ikkje anna enn jakte, ri og slåst. Eg høyrde etter og lærte.
Høgemark har gitt oss ein mektig hær: Det gylne brorskapet.
20 000 soldatar, hestar og elefantar.
Det gylne brorskapet er i Essos. Leigesoldatar i Essos hjelper ikkje oss.
Trur du verkeleg Euron Greyjoy segla heim til Jernøyene?
Trur du han gav frå seg sjansen til å gifte seg med dronninga? Ingen forlèt meg!
Han seglar til Essos og hentar Det gylne brorskapet, så vi vinn krigen for Westeros.
Det har du avtalt med Euron Greyjoy, utan å informere meg?
Og du samansverja deg med Tyrion, som drap far.
-Eg har ikkje samansverja ... -Du samrår med fienden, utan samtykke!
-Eg har forplikta meg til å ri nordover. -Gjer du det, er du ein forrædar.
Kva kallar du ikkje å lyde ordrar og å krige på fiendens side?
Det er det same kva eg kallar det.
Som sagt får ingen forlate meg.
Skal du be han drepe meg?
Eg er den einaste du har. Barna våre er borte, far ... Det er berre du og eg.
Vi har ein til på veg.
Gi ordren.
Eg trur ikkje på deg.
Kom inn.
-Samwell Tarly. -Du hugsar meg.
Eg hugsar alt.
Du hjelpte oss over muren. Du er snill.
Takk. Eg er ikkje så sikker på det.
Kva hende på andre sida av muren?
Eg blei ramnen med tre auge.
-Eg veit ikkje kva det betyr. -Eg kan sjå ting som har hendt før.
Eg kan sjå ting som hender no. I heile verda.
Korfor kom du hit?
Jon skal føre an i krigen mot dei døde. Han greier det ikkje aleine.
Så eg kom hit for å hjelpe han.
Han er på veg, i lag med Daenerys Targaryen.
Du såg det, i eit syn?
Han må få kjennskap til sanninga.
-Sanninga om kva? -Han sjølv.
Det er berre eg som veit det ...
Jon er ikkje son til far min. Han er son til Rhaegar Targaryen og Lyanna Stark.
Han blei fødd i eit tårn i Dorne. Han heiter ikkje Snø, men Sand.
Det er ikkje sant.
Dorniske bastardar får namnet Sand.
Eg transkriberte den høge prestens dagbok. Han annullerte Rhaegar og Elias ekteskap, -
- og ektevigde Rhaegar og Lyanna i skjul.
-Er du sikker? -Den høge presten lyg vel ikkje om slikt?
Kan du sjå det?
Fader. Smed. Krigar. Moder. Møy. Signekone. Framand.
-Eg er hans ... -Og ho er mi.
Frå i dag av og til dagane mine er talde.
Opprøret til Robert var bygd på ei løgn.
Rhaegar kidnappa ikkje tanta mi. Han valdtok henne ikkje.
Han elska henne.
Og ho elska han.
Og Jon ...
Det Jon eigentleg heiter ...
Han heiter Aegon Targaryen.
Du må passe på han.
Det må du love meg, Ned.
Han har aldri vore bastard.
Han er arvingen til jerntrona.
Det må han få vite.
Vi må få sagt det til han.
Går det bra med deg?
Det er rart. På sitt eige fæle vis trur eg han faktisk elska meg.
-Du gjorde det rette. -Det var du som gjorde det.
Eg er berre bøddel. Du domfelte han.
-Du er lady av Vinterfall. -Er det dumt?
Eg ville aldri blitt like flink som deg.
Derfor måtte eg bli noko anna.
-Eg ville aldri overlevd det du overlevde. -Jo. Du er den sterkaste eg veit om.
Eg trur det må vere det finaste du nokon gong har sagt til meg.
Ikkje ven deg til det. Du er sær og irriterande.
Om vinteren må vi passe på oss sjølve.
Ta vare på kvarandre.
Far.
Når snøen fell og den kvite vinden blæs, døyr den einslege ulven.
Men flokken overlever.
Eg saknar han.
Eg òg.
-Det er langt ned. -Kråkene seier eg snart ven meg til det.
Kom igjen! Spring ...!